TÖVBEKARIM
Bir daha kimseyi ölesiye sevmem
Bağlanmam delice ardından koşmam
Şaşırdım yolumu ben artık şaşmam
Tövbe ettim tövbe karım
Gönlümü kırdırmam başımı eymem
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta