penceremin önünde oturmuşum
dışarda deli bir kalabalık
kimsenin kimseden haberi yok
ama insanların telaşı çok
kafalarında binbir soru
ceblerinde belkide para yok
herkezin derdi birbirinden farklı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Rabbim dualarımızı, münacaatlarımızı ve müspet tüm dileklerimizi kabul etsin. Bize KULUM desin...
Hayırlı sabahlar, CUMA'nız mübarekk olsun.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta