Seytanın peşinde koştum yürüdüm,
Başıma sınırsız sevda bürüdüm,
Buz gibi donarken yandım eridim,
Bir daha kışlamam tövbeler olsun.
Gurura kapıldım suratı astım,
Menfaat uğruna doslara küstüm,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




TEVBEY-İ NASUH etmek ku'anda tavsiye ediliyor.
her hatakarın bunu yapması elzemdir!
şiir diliyle güzel tarif etmişsiniz.
hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta