23/a
Âdem ile Hava hikâyesindeki (Dumuzi ile Geştinna; Gılgamış ile İnanna hikâyesindeki) cennet miti, köleci sistemin cehennem azabı içindeki insanlar için erken döneme ait hafıza kayıtlarından ilhamla kolektif yaşam imajlarından çıkarımlardı.
Âdem ve Hava farklı gruptan insanlar olsalar da birbirlerine karşı cins olmanın sinyal taşıyıcısıydılar. Cinsel tanımışlık totem grupların “totem kardeşinle yatacaksın” diye bilinen en temel izolasyon yasasıydı.
Anlatan gruba göre hikâye anlatıcıları karşı grubu kadın olarak betimlemektedirler. Bu hikâye bir alandan çok farklı bir alana geçişin sancılarını yaşamayı anlatır.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta