Kolektif alanın inşası içinde transfer emekler vardı. Kolektif birim zamanlar vardı. Ortak işleyiş ve ortak yararlanımla üretim ve tüketim kaynakları vardı.
Kolektif alan kaynakların ortak yararlanması esası içinde paydaşlı bir kullanım sahipliğiydi. Paydaşlı nedenle kolektif alan zaten paydaşlarıyla kalabalıktı ve hiç yalnızlık bilmiyordu.
Oysa Âdem, yalnızlığın bilinmediği kalabalık ve paydaşlı kolektif alanda ayrıldı. Hem de mal sahibi olarak ayrıldı. Boş alanları da kolektif kapasiteli aklı ve düşüncesiyle işlemek sureti ile mülk edindi.
Ve Âdem kalabalık kolektif alanda kendisine paydaşlar tanımama zihniyetiyle, kendisine mal mülk sahibi benzerler tanımaz olma zihniyetiyle ayrıldı. Mülk sahibi olmanın yalnızlığı içine girdi.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta