Yürekten tutulmuş totemdi gözlerin,
Gökyüzü misali naif ve aydınlık,
Mavisinde, sessiz bir çığlık delicesine,
Koparcasına fırtınalar, göz yaşlarının sadesinde.
Totemdi, kalbinden dökülen her hece,
Satır satır batar iken yüreğime,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta