Yürekten tutulmuş totemdi gözlerin,
Gökyüzü misali naif ve aydınlık,
Mavisinde, sessiz bir çığlık delicesine,
Koparcasına fırtınalar, göz yaşlarının sadesinde.
Totemdi, kalbinden dökülen her hece,
Satır satır batar iken yüreğime,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta