Toprağı kazıyor nasırlı ellerin,.
Hallaç gibi eriyor ellerinde toprak.
Filizleniyor alın terin,
Anadoluda kavruktur babalar.
Gün doğmadan tarlada tırpanda,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




ANADOLUMDA ANA LAR VE BABALAR Bİ BAŞKADIR.. ONCA ÜLKE GEZDİM YOK BİZDEKİ LER GİBİ SEVECEN SICAK KANLI.. HARİKA OLMUŞ DOSTUM ELİNE SAĞLIK ÇOK GÜZEL ANLATMIŞSIN ..KALEMİN DAİM İLHAMIN BOL OLSUN ESEN KAL..10********P
Bir baba olarak beğeniyle okudum şiirinizi..Anadolu erkeğini ,üretken,sevecen,özverili kimliğiyle çok güzel resmetmişsiniz.
Anadolu babası ,çocuklarını düşündüğü kadar yaşam arkadaşını;çocuklarının anasını da düşünür.Yemenisinin oyasını pek solsun istemez eşinin..
Esin gücünüz ve onları şiirleştirme heyecanınız sonsuzca olsun.
Tam puanım desteğinize sunulmuştur.
Tebrik ediyorum.
Erdemle...
Bir şiir bu kadar mı güzel anlatır anadulu insanını..Yüreğine ve eğzına sağlık.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta