Gözlerim kapalı, duygularım iç cebimde
Döndüm dolaştım büyük bir destanın içinde
Bulamadım satılık kalpleri kanlı ellerde
Yorulduğuma değmedi, aldandım
Her bir köşede, donuk kalpler pusuda
Her bir köşede, yıkanmış beyinler uykuda
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Kutlarım genç şair. Saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta