Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Olsan sen padişah ya da bir ağa
Gün gelir girersin kara toprağa
Vedâ edersin hep bostana bağa
Topraklar doyurur doymaz gözünü
MESAJ ŞİİRİN ZENGİNLİĞİYDİ...
TEBRİKLER...
ders gibi dizelere alkışlar
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta