Burda yağmurlar suskun, kurumuş beton topraklar, taş yürekler.
Küsmüş gökyüzü ağlamaktan uzak yağmaktan ırak, burda gökyüzü ürkek.
Yıldızalarda sönük, ay terk etmiş, güneşin doğacağı yok sevmedim bugünü.
Dağların ardında rüzagarlar gizlenmiş, ağaçlar kurumuş, yüreğim kadar suskun gözler.
Uzaktan, ufuktan gelecek gemiyi gözlemekte gizlice gözler.
Huzur dolu bir göğsü özlercesine bugün dünden beter, insanları toprak özler.
Kestirip atılmalı, asılmadan dar ağcına diller.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta