Kırılıveriyordu hemen dizleri,
Toprağa bağdaş kurup toprak oluyordu.
Alnındaki teri, ekinlere akıyordu
Yanan güneşin altında can veriyordu, başaklara
Sallıyordu çapayı, binbir hıçkırıkla
Ekinlere değil, geçmişe yalpalanıyordu.
Yabanıl otlara hasetle bakıyordu üçüncü;
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta