Köyümüzde, kasabamızda topraktı evler,
Ya taştan, ya da ahşaptandı merdivenler,
Üstü toprak, altıysa ahşap lambrilerden,
Yine ahşap, rengârenkti küçük pencereler,
…
Her oda bir aileye aitti, ayrı ayrı bu odalar,
Baba evinde otururdu evli, bekâr oğlanlar.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta