Köyümüzde, kasabamızda topraktı evler,
Ya taştan, ya da ahşaptandı merdivenler,
Üstü toprak, altıysa ahşap lambrilerden,
Yine ahşap, rengârenkti küçük pencereler,
…
Her oda bir aileye aitti, ayrı ayrı bu odalar,
Baba evinde otururdu evli, bekâr oğlanlar.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta