Köyümüzde, kasabamızda topraktı evler,
Ya taştan, ya da ahşaptandı merdivenler,
Üstü toprak, altıysa ahşap lambrilerden,
Yine ahşap, rengârenkti küçük pencereler,
…
Her oda bir aileye aitti, ayrı ayrı bu odalar,
Baba evinde otururdu evli, bekâr oğlanlar.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta