Topraktan evlerimiz vardı
Yan yana diziliydiler
Topraktılar
Bizimdiler
Toprağa ve bize benzerdiler..
Taştan ve kerpiçten duvarları
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




hani bir türkü var ya
baba kerpiç evden aldım zulamı
diye başlayan
toprak evlerin altında kalmış olsak da sairim
zulamızda o toprak evlerin kokusu durur her daim
Zamanla toprak evler yıkıldı / ve yüreğim / o yıkıntıların altında kaldı..
Söylenecek söz mü bıraktın bize..
Yüreğine sağlık Üstadım..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta