Topraktan evlerimiz vardı
Yan yana diziliydiler
Topraktılar
Bizimdiler
Toprağa ve bize benzerdiler..
Taştan ve kerpiçten duvarları
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




hani bir türkü var ya
baba kerpiç evden aldım zulamı
diye başlayan
toprak evlerin altında kalmış olsak da sairim
zulamızda o toprak evlerin kokusu durur her daim
Zamanla toprak evler yıkıldı / ve yüreğim / o yıkıntıların altında kaldı..
Söylenecek söz mü bıraktın bize..
Yüreğine sağlık Üstadım..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta