Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
sizin şiirlerinizin her satırında insanın canını acıtan bir şey var hocam.
hasreti nakış nakış işliyor dizeler.
genelde şiirlerinizin çoğunu okuyorum yorum yazmasamda.
her şiirinizde ayrı bir dille ve ahenkle işliyorsunuz dizelerinizde.
tebrikler hocam.
saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta