Ey sevgili hasret çöktü gönlüme
Kader sayılır mı kara yazgımız
Damla rahmet düşmez çölüme
Vuslata hasretmiş alın yazımız
Zamana yenildi en son sözümüz
Umud yok ne bugün nede yarında
Geçmez oldu vakit aşk diyarında
Şöyle buğulu bir cam kenarında
Umudum tükendi aşk yarım kaldı
Her nereye baksam kederle hüzün
Pişmanlığım ruhumda açsada olmaz yara
Unutmaz Unutamaz gönül düşsede dara Vazgeçmem ben senden vazgeçmem asla
Damarda ilmek ilmek dolaşan günahimsın
Sen benim sevdiceğim benim eksik yanımsın
Bilki senden sonrası olmadı olmayacak
Bir iz kaldı senden gönül bahçemde
Soldu çiçeklerim kor gecelerde
Sensizlik yatıyor her bir hecemde
Ela gözlerini çok özlüyorum
Gözlerim dalıyor uzak diyara
Sensiz her günü bir ömre sayıyorum
Bir yanda çiçek açıp bir yanda soluyorum
Dön diye her duada adını anıyorum
Yüreğimdeki sızı dinmedi diyesim var
Rüzgarınla geliyor anılar birer birer
Bilseniz tarifi nasıl zor gelir
Ölümden betermiş evlat hasreti
Adını andıkça cihan dar gelir
Ölümden betermiş Evlat hasreti
Dağlar yol vermiyor sana geleyim
Gecenin koynuna ne sırlar kattım
Dilimde yanık bir türküyle yattım
Yorgun umuduma bir çelme attım
Yıkılmış gönlümün yoktur haberi
Toprağa düşürdüm yorgun sesimi
Anamın duası yarım kaldıkça
Nefesim daralır içim yandıkça
Gönlüm sızlar durur seni andıkça
Yaşıyordu ama gülmedi deyin
Ne gelen avutur ne giden döner
Düşler ülkesinin günahkar kulu
İmkansız bir sevda saldın başıma
Doğruyu söylemez papatya falı
İmkansız bir sevda saldın başıma
Sen bir nazlı ceylan ben sana aşık
Gözlerin doğacak sabahı çizer
Gülüşünle bahar kalbime sızar
Ne servet isterim ne inci pazar
Cehennem gibidir sensiz buralar
Eline dokunsam gönlüm tutuşur
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!