Açtı gözünü toprak ana, bir baktı,
denizleri gördü önce,
karanlıklar içinde, öksüz kalmıştı balıklar.
Çırpınışlarını gördü kuşların,
bir zamanlar neşeyle uçuştukları maviliklerin,
yerini bıraktığı kabuslar içinde can çekiştiklerini gördü,
ağladı toprak ana...
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta