ıssızlaştırdı insan
toprağı,
ölümler gösterildi
toprak çığlık atıyor..
bırakmadılar,
ne geçilcek bir yer
ne de ekilecek.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Sevgili dostum topraktan geldik,toprakta yaşıyoruz,doyuyoruz.
Bu gidişle dediğiniz gibi ölünce gidebileceğimiz bir toprak
parçası bile kalmayacak.Saygılarımla.
toprak, geniş bir kavram
yaşanılan parça ve yaşamamıza sebep olan verimliliği arttıran parça...
hayatımıza giren her teknolojik gelişmede farklı farklı kayıplarımızda oluyor...
ve her adımı atan bizler sanki doğamızın katili olduk...gelişmek adına..
tebrikler Mustafa Bey...içeriği kuvvetli şiir...
ıssızlaştırdı insan
toprağı,
ölümler gösterildi
toprak çığlık atıyor..
bırakmadılar,
ne geçilcek bir yer
ne de ekilecek.
oysa,
yemyeşildi
bereketti
yaşayan bir canlı
nefesti toprak..........güzeldi sizden bir siir daha okumak sayin hocam :)) saygilarimla...yakup ick almanya
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta