Ey toprak çok mu özlersin beni senden
yaratıldı diyemi kucaklarsın herkesi
kimsem kalmadı aldın sesim soluğum
çıkmaz oldu biliyorum zamanı gelecek
bir gün ana kucağı gibi sar sarmala
uyut beni de.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta