Önce yağmur ıslattı sonra rüzgar savurdu saçlarını
Dalgalar vurup bedenini,güneş kamaştırdı gözlerini
Geceler selamlamadan ansızın çıkıverdi sabahlar
Eylülün kokusunu bile almadan karlar düştü
Şimdi yaşanmış tüm anlar toprak oldu.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta