İki kayanın arasında,
Bir karış toprakta büyüyen ağaç,
Öyle aç olur ki bir büyük vadiye.
O bir karış toprak doyurmaz ki onu.
Beni de, ne uzaktaki sesin,
Ne de masamın üzerideki resmin doyuruyor.
Buraya gel ve toprağım ol…
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta