Yirmi küsür yıl sonra hasbihal şimdi
Bundan evvel yüzüne dönüp bakmadım
Benim ki tarifsiz bir garip hal şimdi
Toprak,bu yüksek dağa boşa çıkmadım
Ne garip ki ilk defa kahve rengine
Dalıyorum uzunca sessiz sedasız
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok güzel bir eser okudum sayın kırımlı emeğinize yüreğinize sağlık kutluyorum.
Toprak, kinimden katre salsam ruhuna
Sabrından eser kalmaz kalkmaz isterdin
Bu insan suretinde cürm güruhuna
Devirip de dağları yıkmak isterdin...
Ahmet Bey!
tek kelimeyle mükemmel tam puan muhabbetle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta