Güneşte kavrul dun, gecede üşüdün.
Rüzgar’da toz duman savrul dun.
Ne öldün, ne avun dun.
Yüreğim gibisin, toprak.
Sende ben gibisin,
Çiğneyip geçiyorlar, yandığını bilmiyorlar.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Topraktan geldik, toprağa gideriz.
Ölmeden ölürsek o zaman, neyleriz.
Dertlerin Yarı Dünyanın varı
Sen misin Toprak? Sen misin Toprak?
Yüreğinize sağlık,tebrik ediyorum,kaleminiz daim olsun saygılarımla.
Sanırım her derdin ilacı topraktan gelenler yine toprağa dönecekler günü saati geldiğinde gitmiyorum desenizde gidersiniz dilinize yüreğinize sağlık ölüm soğuk ama güzeldi
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta