Neyimle övüneyim kara toprağım
Ezan geçer basan geçer kibir neyime
Son bahar ağacının düşer yaprağı
Kir yağar pas tutar gurur neyime
Adımların izi kalır yanık bağrımda
Göz yaşının tadı kalır kabir taşımda
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




ne güzel anlatmış genç kalem hazin sonu, dünyanın geçiciliğini, ömrün faniliğini,,,,,, kutlarım genç kalem
Aklar düşse benim engin saçıma
Güneş doğmaz karlı yamacıma
Bulutların hıçkırığı uğruna
Seller geçer çöller kurur hayat neyime
-----Sadi bey güzel bir insan toprak ve hayat ilişkisi şiiri okudum kutlarım .
Neyimize ne kalacak ki.., gidilecek adres belli olduktan sonra ...
En başta da gururu ve yaşadığımız sarayları bırakırız geride ve içindeki/dışındaki her şeyi...
Kaleminize sağlık sayın Sadi Almatepe...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta