Ey ulu,ey kutlu,yar kara toprak!
Üstünde açılır her gün bir şafak.
Sayende yeşerir her kuru yaprak.
Senden aziz,senden üstün bir şey yok!
Zaman gelir,dört bir yanı süslersin.
İnsan,hayvan,tüm canlıyı beslersin.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta