Çıplak toprağa damlıyor sonbahar
Kırlar güneşe boğulmuş aciz bir hal
Uzanamıyor elleri coşkunun ateşe
Dilinde cansız türkülerle, yine çıldırmış rüzgarlar.
Toprak filiz çağında mutluluk serası
Kapalı geceler boyunca anne şefkati
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta