Öyle mütevazıdır ki kara renkli yumuşak yatak
Onu her gün ezmemize rağmen etmez tek kelime
Aksine severek verir bize türlü türlü meyve
Ancak kara toprak bu son yatak, son durak
Hepimizi bir gün yutacak ya da bağrına basacak
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta