bir sonbaharın savurgan rüzgarları arasında
yaşlı çınarın tepesindeki daldan kopup
alabildiğine savrulan
alabildiğine amansız
alabildiğine umutsuz
yok olma endişesiyle titrerken
kucak açarak toprak yüzüme gülümsedi...
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




artık toprak kokuyorum
artık bende toprağım
yanlızlık çekenlerin sırdaşıyım
sonsuzluğa geçiş yolunu inceden gizleyen
dokunmadan aralanan perdesiyim.
hayata doğru ardına bakmadan koşanların
adım attığı ilk noktasıyım.
sonsuz ilahi güce,
beni hayat hazinesiyle nimetlendirene
bir adım daha yaklaşmaktayım...
YARAP SANA MUHTACIM
geldiğimiz yere gideceğiz elbet yeter ki o toprağa layık olalım
saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta