Gün geceye kucak açmış
Gecenin boynu bükük..
Fotosentezin en hummalı zamanında
Koparılmış ki dalından
Dal kökten habersiz
Çiçek toprağından...
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Tebrikler. Sevgiler
ve insanoğlu ruhundan...
ruhu bedeninden...
nefis bir anlatımla geldiniz...
selamlarımla...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta