Bir an,
Toprağa karışmış, bozulmaya yüz tutmuş
Yalnız parmaklarının ucu görünen
Bir el belirdi hayalimde
Etrafını saran toprağı kabullenmese de, cansızdı
Oldukça yoğun hareket etmekte olan, hücrelerin kesilmişti
Kendisiyle fısıldaşan nameleri bile
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



