Toprağın Sesi 2 Şiiri - Sadık Kocabaş

TOPRAĞIN SESİ
Hasan Dayı göçmüş, yerleri bomboş,
Ocağın tütmüyor, külleri bomboş.
Gelen yok, giden yok, yolları bomboş,
Gözyaşı sel olmuş, akıyor şimdi.

Eşin boyun bükmüş, bir dul köşede,
Huzur kalmamış ki, dilde neşede.
Dünya bir dar kuyu, her bir köşede,
Akraba el gibi, bakıyor şimdi.

Evlat hayırsızsa, baba neylesin?
Kardeş el olmuşsa, kime söylesin?
Baykuşlar gelip de, viran eylesin,
Gönlüme bir hançer, çakıyor şimdi.

Eskiler gidince, bitti insanlık,
Gündüzün ortası, zifiri karanlık.
Dünya dediğin de, bir anlık yanlık,
Canımı canımdan, söküyor şimdi.

Sırtımı yasladım, koca bir dağa,
Dikenler karışmış, bahçeye bağa.
Bu acı sığar mı, kitaba çağa?
Kalemsiz Şair 'i yakıyor şimdi.