Bir güvercin salın mezarımın başından
Ruhum gibi göklerde süzülsün de gitsin
Bir yudum su dökün yarimin göz yaşından
Dökünde toprağımda kırmızı güller bitsin
Ağlayıp yas tutmayın n'olursunuz arkamdan
Kefenime cep dikin eski, yırtık hırkamdan
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta