Bir başınaydım ve ahlar biriktiriyordum. Koca koca
ağaçlarım vardı ve her birinin meyvesi farklı bir ahtı. Ah
doğurup, ah yiyordum. Hissedilmemek; nefes almamaktı ya da
ölüme atılan adımın ilk basamağıydı. Hissedilmediğini
düşünmek bile, yaşamın anlamında yok olmaya yüz tutmaktı.
Hissedilmemek; ah doğurup, ah yemekti…
Şimdi en açık renginde gözlerin
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Şiir gibi bir şey seninle yaşamak
Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin
Devamını Oku
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Şiir gibi bir şey seninle yaşamak
Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta