Toprağı Bol Tutun Şiiri - Şeyhmus Çelik

Bir başınaydım ve ahlar biriktiriyordum. Koca koca
ağaçlarım vardı ve her birinin meyvesi farklı bir ahtı. Ah
doğurup, ah yiyordum. Hissedilmemek; nefes almamaktı ya da
ölüme atılan adımın ilk basamağıydı. Hissedilmediğini
düşünmek bile, yaşamın anlamında yok olmaya yüz tutmaktı.
Hissedilmemek; ah doğurup, ah yemekti…

Üşümek yalnızca yalnızlara aitti
Kendi bedenini güneşe kapatmak yalnızlaraydı
Ve bütün yalnızlar yoldaştı
Yazın bunu bir tarafa
Yalnızlar birleşemediği için dünya bu kadar alçaklaşmıştı
...
...
...