Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Derinliği ölçülemeyecek yaralar vardı kanayan
Dizeler öfkeliydi enkaza dönmüş umutlar ayağa kalkarımı...
sil baştan yeniden umutlan sabahlara ....
Değerli Avşar şiirinizi okurken kanadım...kutluyor sevgiyle selamlıyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta