Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
en boyalı maskeleri takınıp
gizlendiğini sanan
güzelim deliliğini tüketen boş yere.
Deniz Barlas kutlarım güzel paylaşımınızı
hep sevmişimdir deli şairleri...
deliliğim
bundandır besbelli!.
:)))))
kutluyorum saygı ve sevgiyle..gerçekten güzel şiirdi...
'geçilmeyen su'
şairin ta kendisi!..
Eskiler icmal derlerdi, arasıra bir yekun çizgisi çekerek yaşamdan damıtılan en hakiki özsu tesbiti yapmak..
Elde kalan ne peki bu durumda..
işaretlenmesi gereken ilkin şu sanırım bu tesbitte..
arabesk bir yalnızlık seçimi yerine rasyonal ve duyarlı bir tekbaşınalığın seçimi...
Ton'u şairce belirlenmiş ve seçilmiş bir tek başınalık......
ketum, kendi esrarı ile teselli bulan, içindeki gel-gitleri kalabalıklara belli etmeyen , geçilemez bir su oluş
Gökyüzü ile barışık ,ayakları yer'de ama trans olarak yükseklerde, enginlerde
Gibi şeylerde gezindim şiir boyunca,
Temiz bir ifade , sağlam bir anlatış....
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta