dar caddelerde oynadığım toplar gibi olmuş insanlar
dünyaya özenmişler belkide o yüzden yuvarlaklar
küçükken topumu patlatan o yaşlı amcayı özlerim şimdiler de
gelsede şunların hepsini bir patlatıverse
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta