Hırçın kartal pençelerinden sıyırdım gençliğimi
Dağ doruklarında tütsülerken
Kokusunda iğne oyalı yazmalarla halay çektim.
Yıkılmamaya
Sevdaya süzülmeye yemin ettim.
Tırnaklarımla parçaladım da kaderi
Sensiz geçmişime dönmemeye ahd'ettim.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?



