Baharda;
Yelken alır tomurcuklar, çiçeğin özünden yaşama.
Tutukludur kış günleri hayat, perdeleri kapalı
Yalnızlığı yaşar, doğanın zincirleri boynunda
Bezgindir, yüzyıların dört mevsimi geçmiştir üzerinden
Baharlar, görüş günüdür
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta