Dudağının kenarına bağdaş kuran hüzün hatırına
Dönmeye devam ediyor dünya
Çünkü hüzün
Herkeste tecelli edemez isyanın nezih vuslatını
Bir anlık nazarından yayılan hivdanur
Yeter de yıkar bile hayallerimizin puslu havasını
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta