Bazı insanların hayalleri vardır;
Dünyaları dilerler yıldızlardan.
Bazı insanların duaları vardır;
Sağlık ve huzur isterler Tanrılarından.
Bazıları da vardır ne yıldızlardan...
...ne de Tanrılarında bir şey ister;
Aşka inanıyor musunuz?
Aşk gerçektir...
Ben ilk görüşteki aşkada inanırım,
Zamanla doğan aşklara da.
Herkes kendine göre yaşar aşkı,
Issız bir adada,
Bir çölün ortasında,
Okyanusta kaybolduğunda,
Bir ramazan günü sonunda,
Rüyanda korkuyla uyandığında,
Ateşli bir hastalıkta,
Yıldızlar ayaklarım altında ise
Sen benim dünyamsın.
Bu deniz benim okyanusumsa
Sen benim yeşil adamsın.
Ellerin ne kadar sessiz böyle;
Bu dokunusun tadı bana korku veriyor.
Mesafelerin korkusu.
Bana yalnızca geriye kalan
Yolculukların umudu sanki...
Bu İstanbul vapurlarının arkasından
Düşüncelerimden akıp masama düşüyorsun
Elimdeki kağıt ıslanıyor
Yokluğun alev oluyor düşümde
Gelip kalemimi yakıyorsun
Sonra başedemiyorum resminle
Avucumda büyüyor gitgide
Nereye gidiyor bu şiirler biliyor musunuz?
Kimler için yazılıyor?
Ne taşıyorlar üzerlerinde?
Hangi duygulardan fışkırmış?
Siz bu şiirleri okuyanlar,
Bazı sevgiler vardır,
O kadar yoğun hissedersin yüreğinde
O’na hissettiğin sevgi
Gözünün önünden gitmez o tatlı yüzü
Alır götürür seni bu dünyadan.
Yaşına ve kim olduğuna bakmaz.
Yorgun yokuşu çıktım bu akşam,
Resmini denize attığım o uçurumun kenarında
ince bir papatya açmış,
Senin yüzünü papatya bahçesiyle çizmiştim,
Durgunlaştı yüreğim, titredi elim papatyada...
Bir amca bana şeker vermişti
Arnavut kaldırımlarında umutsuz bekleyişlerimde
Asfalt yoldan çıkmanı beklediğimi hatırlıyorum
Beni güldüren tek kişi o amca olmuştu
Hemen senin evinin yanında oturuyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!