Karınlar tok oldu mu akla şükür gelmiyor,
Hak’la, maneviyatla, bağlantılar kopuyor…
İtaatkârlık bitip, nankörlük gelişiyor,
Nefis yetki alıyor, kibirlenme artıyor…
Sıkıntılar döndüğünde, önce üzülüyoruz,
Bir kıyaslama yapıp, sonra şükrediyoruz…
Çekilen acılarla, şükrü hatırlıyoruz,
İnanç ile yaklaşıp, Hakk’a kapılıyoruz…
Şükrü anlamak için, bir kıyas gerekiyor,
Biraz da aç kalmakla, şükre yaklaşılıyor…
(2012)
Mehmet Tevfik TemiztürkKayıt Tarihi : 25.7.2013 08:33:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!