Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
NEFİS BİR ÇALIŞMA.....ESTETİK DÜŞLER, KIVRAK İMGELER...ZENGİN BETİMLER...
TEBRİKLER SN SEYMEN.
KALEMİNİZ DAİM OLSUN...
Kelimeler bildiğim anlamdan öte anlamlara bürünüyor dilinizde, yönleri oluyor sözcüklerin, bazen bulamıyorum, bir derinlik ,hem de dümdüz bir boşluk hissi...
'çok yerimden yurdumdan oluyorum
bavullarımı toplarken görülüyorum aynılar '
Bu dizelere döndüm kaldım, şiire de döndüm hep...
Güzel bir şiirdi,zevkle okudum.
Varolun.
elif ay
Hemen şiirinizin yanına kıvrıldım, sıcacık...leylee
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta