Masal bu ya,
Umudunu yitirmiş insanoğlu günün birinde.
Bakmış avcunda duran tohuma ve düşünmüş:
‘’Bu tohumu toprağa ekse ne ekmese ne,
Nasılsa yeşermeyecek o filiz.
Filiz yeşerse ne yeşermese ne,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Olağanüstü duygular,olağanüstü ifade..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta