Kol kola geçerken önünde durduk,
bir bir anlatırdım: 'Gül, burda biz annemle otururduk;
her gece yolumu gözlerdi pencerede, her sabah
pencereden uğurlardı beni; öyle bir güçle dolardım
bin başlı şehre karşı, ah...'
İşte bu evdedir, çok eskiden oturduğum,
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta