Tiyatro sahnesinden farksızdı
Seninle yaşadığımız bu aşk
Gün oldu mutluluğu oynadık
Gün oldu ağlamayı
Kader buya,
Bazen ayrı kaldık, bazende hiç ayrılamadık
Gerçekçi gözyaşlarıyla ıslattık
Gönül sahnemizi
Kısılan sesimizle gitme dedik birbirimize
Yeri geldi izleyenleride ağlatttık
Hep bir sonraki oyuna sakladık gerçekleri
Asıl olan hiç bitmeyecek sandık biz bu oyunu
sonu vardı oysa herşeyin
İnanmak istemesekde
bu son rolümüzdü seninle
Yalan bir aşkı oynayan iki oyuncudan
başka birşey değildik biz
Gerçekler şimdi karşımızda
Bu perde son kez kapanacak yüzümüze
Üstünü kapatacak güneşimizin
Ve biten bir aşkı alkışlayacak eller
Farkında olmaksızın
Son pişmanlığın fayda etmeyeceği gibi
Gerçekleride göreceğiz
Bu oyunun,
Aslında bizim sonumuzun olduğunu..
Şiirler kendime aittir.
Mustafa Gökhan ÇetinKayıt Tarihi : 28.4.2020 01:46:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Efkarlımı ne
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!