Tiyatro’nun son perdesi
Bir gun gelecek benim de ustume toprak atacaklar tanislar, arkadaslar kardesler,
Ben gulerek bakacagim onlara surati asik o kaba erkeklere,
Hic bu kadar yakin olmamistim gercege ve de kadinsiz hic yasamamistim topragin ustunde.
Simdi su yorgun vucudumu koydular dostlar 3 metre topragin altina,
Ama benim gozlerim hala acik seyrediyorum kendi gomulusumu hem de ilk defa.
Donun kahve’ye gidin o taslara ve de kagitlara oynayin yarida biraktiginiz oyunlarinizi.
Sevdanın ateşi eğer
Her an yanıbaşımda yatmasaydı
Ben bu yükü taşıyamazdım
Sevinçlerime biraz hüzün katan odur
En çaresiz anımda
Issız bir dere kenarını
Devamını Oku
Her an yanıbaşımda yatmasaydı
Ben bu yükü taşıyamazdım
Sevinçlerime biraz hüzün katan odur
En çaresiz anımda
Issız bir dere kenarını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta