Gözlerim kapanıyor,
Bir tiyatrodayım şimdi,
Süresi uzun bir tiyatro.
Sahne de altmış yıllık bir öyküyü anlatıyorlar.
En başından, en sonuna kadar…
Bir şeyler çağrıştırıyor, bu öykü bana…
Bildiğim ama adını çıkaramadığım şeyler…
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Harika anlatım saygılar.
insanın cehennemi kendisine körleşmesiyle başlarmış siz bunu yapmayın bence çok büyük bir kalbiniz var sevgi dolu benden size tavsiye şiir yazmayı bırakmayın çünkü insanın gözyaşları da kahkahalarıda yazdıklarıdır yazamayan insanlar bu iksinden de acizdirler..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta